Uncategorized

Een overzicht van de kenmerken en geschiedenis van het Romeinse Palace

Het Romeinse Palace is een term die wordt gebruikt om te verwijzen naar de enorme villa’s en paleizen die tijdens de Romeinse periode werden gebouwd in Italië en andere delen van de Romeinse Rijk. Deze gebouwen waren niet alleen bewoonde woningen, maar ook symbool voor status, macht en rijkdom.

De geschiedenis van het Romeinse Palace

Het eerste paleis dat door de Romeinen werd gebouwd was het Palatijn in Rome zelf. Dit gebouw dateert uit de 5e eeuw v.Chr., toen nog niet bekend als een permanent woonverblijf, maar meer als een ruïne van de oude https://romanpalacecasino.nl/ stad die later door de Etrusken en de Latijnen werd heroverd. Later in de Romeinse tijd zou dit gebied worden gebruikt voor grote villa’s, zowel op land als in steden.

Onderkeizer Augustus begon men met het bouwen van wat nu bekend staat als de Huidige Paleis (Palatium Novum), een enorme paleizencomplex. Deze was vooral bestemd om te dienen als officieel woning en gebouw voor staatszaken.

Aanvankelijk was er veel overlap in het gebruik en de indeling van deze gebouwen; niet alle gedeputeerden waren permanent aanwezig, terwijl sommigen alsnog bij hun eigen landhuizen woonden. Deze complexen werden vaak aangelegd met grote tuinen, rivieren of fonteinen. De Romeinse Palace werd hierdoor een model voor de voornaamste bouwstijlen van die tijd en het maakte onderdeel uit van deze.

De kenmerken van het Romeinse Palace

Doorheen de eeuwen zou men zich steeds meer gaan toespitsen op wat men vandaag de dag een “Romeins palace” noemt. Een moderne definitie die past bij onze oorspronkelijke verwachting bevat echter veel elementen van oude gebouwen.

De meeste Romeinse Palace waren prachtige, uitgewerkte villa’s met mooie tuinen en vaak ook een aparte kelder (Crypta). Het had drie of vier verdiepingen, was 3 tot 4 maal zo groot als het moderne equivalent en telde soms meer dan duizend kamers. De bovenste verdieping bestond uit ruimtes met een lage plafonds; voor de muren waren vaak dikke stenen (lintels) geplaatst om extra stevigheid te verzekeren.

Een aparte kelder onder het gebouw had plaats voor grote schatkamers, tempeltjes en andere bijhorende kamers. Deze “Crypta” was soms vanaf de zolder bereikbaar via een kleine trappen of ladder in de muur en bevatte ook vaak voertuigenschachten.

Types of Romeinse Palace

De belangrijkste categorie is die van de villa, waarvan er vier soorten zijn: domus, insulae, palatium en villae.

  • Domus : het gewone woonhuisje, dat meestal een kleinere gebouw vormt dan het voornoemde “Palazzo” en ook minder uitgebreid. Deze huizen waren normaal gesproken ingericht in de Romeinse stijl.
  • Inulae : dichte stapel van villa’s; ze zijn niet veel groter of kleiner dan domus, maar vormen samen een grote massa door het samenvoegen van meerdere kleinere huizen en kelders.

Een ander type is de “palatium”, waarvoor we in principe zouden verwachten dat het om een enorm paleis gaat. Hoewel men deze villa’s vooral aan de koninklijke familie toekende, hadden niet alle gebouwen die op dit model waren gesteld hiermee echt te maken.

Een bijzondere categorie is de Villa , waarvan er drie soorten zijn: villa urbana en villa rustica.

  • Villa Urbana : een luxueuze woning in stadsgebied, meestal gebouwd op het landgoed van rijke burgers of senatoriale families.
  • Villa Rustica : deze was een boerenhuis in platteland waarboven lag; er werden soms ook aanvullende ruimten voor de werkers in en dergelijke.

De voornaamste steden met het grootste aantal Romaanse Palace

In Italië waren voornamelijk Rome, Campania (onder meer Napels) en Umbrië (Terni, Spoleto). Met name Toscane had veel villa’s aan landgoederen.

De invloed van het Romeinse Palace in de volgende eeuwen

Het Romeinse Paleis stond model voor vele toekomstige gebouwvormingen. De naam “Palais” ging verder naar Frankrijk, waar ook een van de bekendste beroemde huizen gelegen is; het Louvre in Parijs.

Tijdens de Middeleeuwen zouden dergelijke grote woningen vaak eigendom van vorsten of andere hoge persoonlijkheden worden. In deze tijd zouden ook gebouwen als de Saint Chapelle (Paris, 1242-1248) en het Palais du Louvre een voorbeeld vormen.

Zo ontstond uiteindelijk op basis van oude bouwvormingen, vooral uit Romeinse steden, dat grote woningcomplexen te midden van andere gebouwen in de moderne tijd vaak als Palace of Palace’s kennen worden gemaakt.